‘IF YOU CAN’T FEED A HUNDRED PEOPLE, THEN JUST FEED ONE’
Soms voelt goed doen ingewikkelder dan ondernemen zelf. Als buitengewoon stadsklooster midden in de Amersfoortse samenleving krijgen we regelmatig aanvragen voor sponsorbijdragen. Van sportclubs tot maatschappelijke initiatieven en goede doelen. Natuurlijk denken we graag mee. Toch merk ik steeds vaker hoe lastig het soms is om daarin keuzes te maken. Want je wilt zoveel mogelijk helpen, maar tegelijk moet je ook eerlijk blijven over wat wel en niet past.
Ik zeg vaak dat we geen diepe zakken hebben, maar wel veel vierkante meters. En die delen we graag. Dus ja, als we ruimte hebben staan onze deuren open voor goede doelen. Alleen ontstaat de spanning vaak bij aanvragen die al ver van tevoren binnenkomen. Begrijpelijk natuurlijk, want organisaties willen duidelijkheid en moeten plannen. Toch durf ik daar niet altijd direct ja op te zeggen. Stel je voor dat je later een commerciële aanvraag moet weigeren omdat de agenda al vol zit.
Dat blijft soms ongemakkelijk voelen. Alsof ondernemen en maatschappelijke betrokkenheid tegenover elkaar staan. Terwijl ik weet dat beide nodig zijn om deze plek draaiende te houden. Juist daarom voelt het soms bijna beladen om eerlijk uit te leggen waarom iets niet lukt. Best gek eigenlijk.
Onze geschiedenis als richtingaanwijzer
Om daar meer rust en duidelijkheid in te krijgen, besloten we onze keuzes beter te kaderen. Want ons hart is soms groter dan verstandig is en we zeggen daardoor te snel ja. Daarom leggen we aanvragen nu vaker langs de geschiedenis van de Mariënhof.
We zijn immers ruim vierhonderd jaar een weeshuis geweest. Het welzijn van kinderen en jongeren zit nog altijd diep in het DNA van deze plek. Juist daar willen we de komende jaren meer verschil in maken. Daarom zijn we ook zelf actiever op zoek gegaan naar initiatieven die daarbij aansluiten.
Een kleine steen in een grote vijver
Een mooi voorbeeld is Buddy to Buddy Amersfoort. Zij koppelen nieuwkomers die hun land moesten verlaten aan stadsgenoten op basis van gelijkwaardigheid en gedeelde interesses. Een prachtig initiatief dat draait om echte ontmoetingen.
We hebben deze maand voor hen een diner georganiseerd. Tegen kostprijs en ruim vooraf gepland. Op die manier kunnen we iets van onze geschiedenis doorgeven, maar vooral ook onze bevlogenheid delen met vrijwilligers en nieuwe stadsgenoten. Het blijft misschien een kleine steen in een grote vijver, maar we hopen zo toch iets bij te dragen aan meer verbinding in een wereld die soms behoorlijk onrustig voelt.
Samen groeien
Het mooie is dat onze stagiaires dit project volledig mogen begeleiden. Van het eerste idee tot de uitvoering op de avond zelf. Daardoor snijdt het mes aan meerdere kanten tegelijk. Vrijwilligers, nieuwkomers, talenten en leermeesters komen samen in één project.
Wat een eer om dat met elkaar te mogen doen.
Hoe gaan jullie om met aanvragen van goede doelen?